حبائک

«لغت نامه دهخدا»

[حَ ءِ] (ع اِ) جِ حبیکه، بمعنی راه ستاره ها که مسیر آنهاست. || راه در ریگ توده. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر