حباب

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (اِخ) ذوالرجل اعرج. لقب است اسب مالک بن قحافه بن حرث بن عوف بن ربیعه را. (المرصع). و رجوع به ذوالرجل شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر