حبال

«لغت نامه دهخدا»

[حَبْ با] (اِخ) عبدالقادربن عمر بغدادی. دانشمندی گرانمایه در ادب و تاریخ. ادب فارسی و ترکی نیکو و متقن داشت. او در بغداد بسال 1030 ه . ق./1620 م. بزاد و نشو و نما کرد و به مسافرتها پرداخت و به مصر و دمشق و ادرنه رفت و در قاهره بسال 1093 ه . ق./1682 م. وفات یافت. کتابخانه ای معتبر داشت، و مشهورترین تألیفات او است: «خزانه الادب» که در چهار جلد چاپ شده، و آن شرحیست بر شواهد شرح کافیهء استرابادی. و نیز او راست «شرح شواهد شافیه» و «حاشیه بر شرح قصیدهء بانت سعاد» تألیف ابن هشام. و «شرح شواهد شرح تحفه الوردیه» در نحو، که مخطوط است و به طبع نرسیده. (زرکلی ص535 از خلاصه الاثر ج2 ص454 و 541).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر