«لغت نامه دهخدا»
[حَبْ بُلْ مُ قِل ل] (ع اِ مرکب)حبی که محمدزمان پدر محمدمؤمن برای دفع بواسیر ساخته است. رجوع به تحفهء حکیم مؤمن باب دوم از قسم دوم شود.