حبج

«لغت نامه دهخدا»

[حَ / حِ] (ع اِ) گروه مردم. || فرودآمدنگاه قبیله. || فراهم آمدنگاه قبیله. (منتهی الارب) (معجم البلدان). ج، حُبُج. (معجم البلدان). || (مص) زدن کسی را به چوب دستی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر