حبر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ بِ] (ع ص) نازک. تازه. ملائم. || (اِ) نوعی از برد یمانی. رجوع به حبره شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر