«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (اِخ) کوهی است. زیدالخیل در وصف ناقهء خود گوید : غدت من رحیخ ثم راحت عشیه بحبران ارقال العتیق المجفر فقد غادرت للطیر لیله خمسها جواراً برمل النغل لما یسعر. و نیز راعی گوید: کانها ناشط حم مدامعه من وحش حبران بین النقع والظفر. (معجم البلدان ج3 ص208).