حبران

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (اِخ) کوهی است. زیدالخیل در وصف ناقهء خود گوید :
غدت من رحیخ ثم راحت عشیه
بحبران ارقال العتیق المجفر
فقد غادرت للطیر لیله خمسها
جواراً برمل النغل لما یسعر.
و نیز راعی گوید:
کانها ناشط حم مدامعه
من وحش حبران بین النقع والظفر.
(معجم البلدان ج3 ص208).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر