حبربره

«لغت نامه دهخدا»

[حَ بَ بَ رَ] (ع ص، اِ) زن کوتاه و خوار. || ما علی رأسه حبربره؛ نیست بر سر او یک موی. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر