«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (اِ مرکب) دوات، چه حبر مداد را گویند. یحیی کاشی در صفت تاریکی شب گوید : یک قلم، از تیرگی شب، جهان پر ز سیاهی شده چون حبردان.(آنندراج).