حبردان

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (اِ مرکب) دوات، چه حبر مداد را گویند. یحیی کاشی در صفت تاریکی شب گوید :
یک قلم، از تیرگی شب، جهان
پر ز سیاهی شده چون حبردان.(آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر