حبریت

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (ع ص) خالص. بی آمیغ. صرف. بحت: کذب حبریت؛ دروغ محض. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر