«لغت نامه دهخدا»
[حَ طی ی / حَ بَ طی ی / حَ بِ طی ی] (ص نسبی) منسوب به حارث بن مالک بن عمرو، ملقب به حبط. سمعانی گوید: هو بطن من تیم (کذا) و هو الحرث بن عمروبن تمیم بن مرت و الحرث هو الحبط بکسرالباء و بوالده یقال له: الحبطات. رجوع به حبط تمیمی شود.