«لغت نامه دهخدا»
[حَ بَ قِ تُ رَ] (اِ مرکب)نباتی است طبی که آن را بادرنجبویه، بادرنگبویه گویند و بالنگو نیز هم آن است و به عربی بقلهء اترجیه خوانند. ترنجان. بادرنجویه. (داود ضریر انطاکی).(1) || نام نوعی ریحان(2). رجوع به دزی ج1 ص245 شود. (1) - Melisse citronnelle. (2) - Espece de basilic.