«لغت نامه دهخدا»
[حُ بُ] (ع اِ) جِ حَبیکَه و حِباک. راهها به کوه. راهها به آسمان. راههای آسمان. (ترجمان جرجانی) (مهذب الاسماء). راههای ستارگان. || راهها به جامه. || موی مجعد. (غیاث اللغه) (آنندراج). شکن آب. (آنندراج). || شکن زره. || ریگ توده. (آنندراج). || ذوالحبک؛ آسمان. (غیاث اللغات).