«لغت نامه دهخدا»
[حَ لُلْ لاه] (ع اِ مرکب) کتاب الله. (دستور اللغهء ادیب نطنزی). || ایمان به خدا. متخذ و مقتبس از آیهء شریفهء: و اعتصموا بحبل الله جمیعاً و لاتفرقوا و اذکروا نعمه الله علیکم. (قرآن 3 / 103). : چون تمسکت بحبل الله از اول دیدند حسبی الله و کفی آخر انشا بینند.خاقانی. شیب سرتازیانه ش از قدر حبل الله شه طغان ببینم.خاقانی. حبل الله است معتکفان را دو زلف او هم روز عید و هم شب قدر اندر او نهان. خاقانی. خیمهء دولتش بر آن زد چرخ که ز حبل اللهش طناب کند.خاقانی.