حبلی

«لغت نامه دهخدا»

[حُ لا] (ع ص) آبستن. (دهار). باردار. حامل. حامله. || زن ممتلی از شراب و آب. ج، حبلیات، حبالی، حبالیات :
زمانه هر نفسم تازه محنتی زاید
اگرچه وعده معین شده است حبلی را.
ظهیر فاریابی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر