حبوس

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِخ) ابن ماکسن بن زیری بن منادالصنهاجی. (عیون الانباء ج1 ص40). وی یکی از امرای بنی زیری است، این امرا دست نشاندهء ملوک فاطمی در آفریقا بودند. حبوس مذکور در اوائل قرن 5 هجری در معیت پدر و عموی خود به اندلس درآمده بود در خلال همین احوال در شهر غرناطه بلوا و شورش ظهور کرد. زاوی که یکی از عموهای او بود از این اغتشاش داخلی استفاده کرد و شهر مذکور را در تحت تصرف خود درآورد، بعداً خود به آفریقا عودت کرد و پسرش را به حکومت نشاند، اما اهالی آن پسر را خلع و صاحب ترجمه را به جای وی نصب کردند. بدین ترتیب حبوس به مسند حکومت نایل گشت، و به توسعهء مرزهای کشور خویش پرداخت و یکی از بزرگترین دولتهای ملوک الطوایف اندلس را تأسیس کرد که به نام «بنی حبوس» معروف شده و خود تا تاریخ 469 ه . ق. حکومت میکرد و در این سال درگذشت. (قاموس الاعلام). رجوع به مادهء قبل شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر