«لغت نامه دهخدا»
[حَ بَ کَ] (ع ص، اِ) ریگستانی که در آن رونده گم گردد. || سختی. || بلا. || سطبر گرداندام. (منتهی الارب). || من اسماء الدواهی. (معجم البلدان). || مرد لاغر که در راه رفتن گام نزدیک نهد. (منتهی الارب). حبوکل. ج، حباکر. رجوع به ام حبوکر شود.