«لغت نامه دهخدا»
[حُ بَی ی] (اِخ) نام موضعی است به تهامه که بنی اسد و کنانه را بود. مضرس بن ربعی گوید : لعمرک اننی بلوی حبی لارجی عائناً حذراً اروحاً اری طیراً تمر ببین سلمی و قیل النفس الا أن تریحا.(معجم البلدان).