حبی

«لغت نامه دهخدا»

[حُ بَی ی] (اِخ) نام موضعی است به تهامه که بنی اسد و کنانه را بود. مضرس بن ربعی گوید :
لعمرک اننی بلوی حبی
لارجی عائناً حذراً اروحاً
اری طیراً تمر ببین سلمی
و قیل النفس الا أن تریحا.(معجم البلدان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر