«لغت نامه دهخدا»
[حَ بُلْ لاهِ وَ] (اِخ)کریم الدین خواجه... پیش کار انیس الحضره دورمش خان للهء سام میرزا صفوی والی خراسان. وی به سال 927 ه . ق. به اتفاق سام میرزا به وزارت خراسان آمد. خوندمیر در حبیب السیر آرد که: وی حامل منشور حکومت خراسان به نام سام میرزا بوده است. مولانا شمس الدین محمد خضری در اوایل این سال یعنی در سنهء ثلاثین وتسعمائه دو رساله یکی تفسیر سورهء کریمهء فاتحه الکتاب، دیگری مشتمل بر چهل حدیث صحیح به نام نامی حضرت ممالک پناهی حبیب اللهی تألیف نمود، به دارالسلطنهء هرات فرستاد و از وفور انعام آن ملاذ طوایف انام به صلات کرامند محظوظ و بهره ور گشت. (حبیب السیر جزء4 از ج3 ص115 چ اول تهران) (رجال حبیب السیر ص255). و مولانا عبدالعلی بیرجندی به نام حضرت ممالک پناهی حبیب اللهی رساله ای شریفه در ابعاد و اجرام در عقد انشاء منتظم گردانیده. (حبیب السیر جزء 4 از ج 3 ص117) (رجال حبیب السیر ص263). کارهای مالی هرات و خراسان با او بوده است. و کتاب حبیب السیر را خواندمیر به سال 929 ه . ق. به نام وی تألیف کرده و در پایان کتاب چنین آورده است: به نام تو این نامهء نامور از آن گشت نامش حبیب السیر. رجوع به سبک شناسی ج3 ص206 و 210 شود. سلطان محمد فخری هراتی نیز مجالس النفائس را به نام او ترجمه کرده و در مقدمهء آن وی را چنین ستوده است: سپهر لطف و کرم آصف سلیمان جاه محب آل نبی و ولی حبیب الله امیدوار چنانم که تا سپهر بلند دهد ز چشمهء خورشید آبروی بماه... رجوع به ترجمهء مجالس النفائس چ تهران 1320 ص3، و (ص کز و کو) از مقدمهء حکمت شود.