حبیبه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ بَ] (اِخ) دخت خارجه بن زیدبن ابی زهیربن مالک بن امری ءالقیس بن مالک بن ثعلبه بن کعب بن خزرج بن حارث بن خزرج. و برخی نام او ملیکه دانند. زوجهء ابوبکر صدیق بود. گویند در مرض موت ابوبکر، آبستن بود، پس ابوبکر گفت: در قلب من چنین افتاده که او دختری باشد، و چنین نیز شد و پس از مرگ ابوبکر دختری بزاد و عایشه او را ام کلثوم نامید، و این دختر را طلحه بن عبیدالله تزویج کرد و از او زکریا و عایشه بوجود آمدند. حبیبه پس از مرگ ابوبکر با حبیب بن اساف تزویج کرد و با او بر سر کنیزی نزاع کرده دعوی نزد عمر بردند. داستان چنین است که: حبیبه کنیزی داشت پس ادعا کرد که شوهر وی یعنی حبیب بن اساف با او رابطهء نامشروع داشته است. رجوع به الاستیعاب ج2 ص715 و امتاع الاسماع ج1 ص538 و الاصابه ج8 ص48 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر