حبیبی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (اِخ) مروزی. ابواحمد علی بن محمد بن عبدالله بن محمد بن حبیب بن حمادالمروزی الحسنی. وی در مرو بخارا از جماعتی از مروزیان حدیث نقل کرد، مانند عبدالعزیزبن حاتم، و محمد بن فضل بخاری و جز ایشان. و حفّاظی مانند ابوعبدالله بن منده، و ابوعبدالله البیع و ابوعبدالله غنجار بخاری و ابوعلی ذعلی از وی روایت کنند. ابوکامل بصری در کتاب «المضافات» از برخی مشایخ آرد که: چون ابواحمد حسنی وارد بخارا شد و دعوی سماع از سهیل بن متوکل بخاری نمود او را تکذیب کردند و نشانی خواستند، او گفت: چون دست بر صورت نهادی تمام صورتش بگرفتی از پهنی دست که داشت، پس از وی پذیرفتند. غنجار گفت: وی در محرم 350 ه . ق. به بخارا آمد. و در ربیع الاول 351 به مرو شد و در جمعهء 17 رجب 351 در آنجا بدرود زندگی گفت و عم او عبدالرحمان بن عبدالله حبیبی است. (سمعانی ص155). ابن حجر او را حنینی مروزی خوانده گوید: مات فی عشر الثلاثمایه. از فضل بن عبدالجبار و سهل بن متوکل و عبدالعزیزبن حاتم و دیگران روایت دارد. حاکم گفت: دروغ می گفت و حال جیزی از وی بهتر است. و نسبت او به جدش حبیب بن حماد بود. سپس ابن حجر قول سمعانی را یاد کرده و آنگاه از دارقطنی آرد که: احادیث منکره دارد و غنجار در کتاب تاریخ بخارا وفات وی را مانند سمعانی آورده است. (لسان المیزان ج4 صص258- 259).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر