حبیبی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (اِخ) هبه اللهبن محمد بن الحسن بن احمدبن طلحه. مکنی به ابوالقاسم. ابن ابی غالب حبیبی، وی از خاندان محدثین بود. از پدر خویش و از ابوعبدالله حسین بن احمدبن طلحه البغال و از ابوالحسن علی بن محمد العلاف المقری روایت شنیده است. ابوسعد در معجم خویش او را یاد کرده است. (معجم البلدان در کلمهء حبیب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر