«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (اِخ) هبه اللهبن محمد بن الحسن بن احمدبن طلحه. مکنی به ابوالقاسم. ابن ابی غالب حبیبی، وی از خاندان محدثین بود. از پدر خویش و از ابوعبدالله حسین بن احمدبن طلحه البغال و از ابوالحسن علی بن محمد العلاف المقری روایت شنیده است. ابوسعد در معجم خویش او را یاد کرده است. (معجم البلدان در کلمهء حبیب).