حبیش

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِخ) ابن یعلی بن امیه. و هیثم بن علی در مثالب و ابن کلبی در باب شرف او را یاد کرده گوید: ابن یعلی بن امیه حلیف بنی نوفل بود و او از بنی تمیم است. و دربارهء داستان ام عمرو بنت سفیان بن عبدالاسد مخزومی شعری سروده است:
باتت تجرعنا بهم فی کفها
حتی اقرت غیر ذات بنان
قدموا عبیداً و اقتدوا بابیکم
و دعوا التبختر یا بنی سفیان.
ابن سعد در طبقات همین داستان و شعر را دربارهء فاطمه بنت اسودبن عبدالاسد که دخترعموی ابوعمروبن سفیان است آورده گوید: شعر را حبیش بن یعلی بن امیه گفت و آن در حجه الوداع بود. و از گفتار ابن کلبی چنین معلوم میشود که این داستان در مدینه واقع شده، و اینکه حبیش از صحابهء مشهور است، لیکن من نام او را در عداد صحابه نیافته ام. (الاصابه ج1 ص324 و 325).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر