«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع ص) محبول. || دلاور. از آن رو که از جای نرود گوئی به رسن بسته شده است. || (اِ) حبیل براح؛ شیر. (منتهی الارب). و در «قطر المحیط»، شجاع.