«لغت نامه دهخدا»
[حُ ت ت] (اِخ) موضعی به عمان است و حت ازکنده بدان منسوب است. و لیس بامّ لهم لااب... و زمخشری گفته است: حت از جبال قبیله است مر بنی عرک ازجهینه... علی بن ازیدبن شریح دربارهء طعنه ای که ابواللحم غفاری در جنگی که میان بنی ثعلبه و بنی غفار کنانی رخ داد، زده بود گوید : حمیت ذمار ثعلبه بن سعد بجنب الحتّ اذ دعیت نزال.(معجم البلدان).