حتود

«لغت نامه دهخدا»

[حُ] (ع مص) حتود بجائی؛ مقیم شدن بدانجا. || خالص الاصل شدن. (از منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر