«لغت نامه دهخدا»
[حَ ثَ] (ع اِ) غورهء انگور و خرمادانه های نو برآمدهء انگور در خوشه. || بار درخت پیلو. نوعی از سماروغ که آن به خاک جمع کرده شده ماند و هرگاه آن را برکنند از زیر آن ریگ برآید. و ظاهراً مراد همان طملان ترچ و دنبلان فارسی باشد. || دردی. (منتهی الارب). عکر. خره. لرد. لِرت.