«لغت نامه دهخدا»
[حُ فُ] (ع اِ) لغتی است در حُطفل در تمام معانی آن. || لغتی است در حتفل بفوقانی. بقیهء شوربا یا اشکنهء باقی زیر شوربا. || دردی روغن. خره. || مال بلایه. || چرک زهدان. || مردم فرومایه. || ریزه های گوشت در بن دیگ. (منتهی الارب). || بترین طعام (؟). (در سه نسخهء خطی مهذب الاسماء).