«لغت نامه دهخدا»
[حَجْ جا] (اِخ) ابن عامرثمالی. او را در عداد اهل حمص شمرده اند. بخاری گوید: برخی او را ابن عبدالله خوانده اند. صحابی بود و ساکن شام شد. احمدبن محمد بن عیسی در «تاریخ حمصیین» آرد: حجاج بن عامر صحابی است. خبر وی را برخی از بعضی فرزندان حمصی او برایم نقل کرده است. طبرانی از طریق خالدبن معدان از حجاج ثمالی روایت دارد، و از عبدالله بن عامر ثمالی روایت است که ما دو تن با عمر خطاب نماز گزاردیم و چون سورهء «اذا السماء انشقت...(1)» بخواند سجده کرد... بغوی و ابن سکن و بارودی و طبرانی از طریق اسماعیل بن عیاش آرند که حجاج گفت: اصحاب پیغمبر شاربها را میزدند... (الاصابه ج1 ص326 و 327 قسم 1). و در قاموس الاعلام ترکی او را حجاج بن عامر شمالی خوانده است. (1) - قرآن 84 / 1.