«لغت نامه دهخدا»
[حَجْ جا] (اِخ) ابن عمرو. و برخی حجاج بن مالک بن عمیر یا عویمربن ابی اسید. مکنی به ابوحدود. ابن سعد او را در زمرهء صحابه شمرد. حدیثی در رضاع از پیغمبر روایت کرده است. (الاصابه ج1 ص328 قسم 1). و نیز عسقلانی آرد: عروه از وی روایت دارد. ذهبی در تجرید او را استدارک کرده است ولیکن استدارک او بیجا و ناصواب است زیرا که سابقین نیز وی را در عنوان حجاج بن مالک بن عویمر اسلمی یاد کرده اند، ولی صحیح چنانست که ما یاد کردیم. (الاصابه ج2 ص76 قسم 4).