«لغت نامه دهخدا»
[حِ یِ شِ] (اِخ)شهاب الدین احمدبن محمد بن علی انصاری خزرجی معروف بحجازی. از شیوخ ادب مصر بود. در قاهره بسال 790 ه . ق. متولد و همانجا بسال 875 درگذشت. شعر و موسیقی نیکو میدانست. حدیث و فقه و لغت بیآموخت و تدریس کرد. او راست: «ماوقع فی القرآن الکریم علی اوزان البحور العروضیه» مخطوط و شرح مقامات حریری و تخمیس برده و دیوان شعر خطی و «روض الاَداب» چاپی و «نیل الرائد» خطی. (الاعلام زرکلی ص68).