حجت محکم

«لغت نامه دهخدا»

[حُجْ جَ تِ مُ کَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) حجت استوار. (مجموعهء مترادفات ص 294). || آلت مصنوعی که زنان حکه بر خود فرو کنند. (بهار عجم) (آنندراج) :
شد دراز این بحث یارب تاجری از زیر باد
حجت محکم بیارد رفع سازد شور و شین.
نعمت خان عالی (از بهارعجم).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر