حجتی

«لغت نامه دهخدا»

[حُجْ جَ] (ص نسبی) شخص بحث کننده. نیک دلیل آور. دلیل آور مُصِّر. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر