حجر

«لغت نامه دهخدا»

[حُ] (ع مص) بازداشت. (منتهی الارب). بازداشتن کسی را از تصرف در مال خود بعلتی شرعی، چون دیوانگی و صغر. (غیاث). || منع.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر