«لغت نامه دهخدا»
[حَ جَ رِ سِ] (ع اِ)(1) سنگ شوره. نمک چینی. بارود باروت. ثلج الصین. حسین خلف گوید، یعنی سنگ شوره چه آسیوس بیونانی شوره را گویند، و آنرا نمک چینی خوانند. (برهان قاطع). و ابن البیطار در مفردات آورده است: هوالبارود و قد ذکرته فی الباء و اهل مصر یعرفونه بثلج الصین. (1) - Pierre d´assos.