«لغت نامه دهخدا»
[حَ جَ رِ اَ سِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) سنگ شوره. چه اسیوس بیونانی شوره را گویند و آنرا نمک چینی خوانند. (آنندراج). رجوع به حجر آسیوس شود.