«لغت نامه دهخدا»
[حَ جَ رُلْ اَ یَ] (ع اِ مرکب)سنگی است سفید و سائیدهء او مثل شیر و جهت عسر بول و جمیع آنچه را بادزهر حیوانی نافع است بدستور او نافع. و گویند آن حجر لبنی است و مراد اکسیریان از حجر ابیض زجاج یعنی آبگینه است - در بعض نسخ زجاج آینه است. (تحفهء حکیم مؤمن) و حمدالله مستوفی در نزهه القلوب گوید، نوعی سنگ است که رنگ سپید دارد.