حجرالسلوان

«لغت نامه دهخدا»

[حَ جَ رُسْ سُ] (ع اِ مرکب) سنگی است سفید و شفاف و شبیه به بلور و فرق میان او و بلور نرم شدن اوست در آب. جهه خفقان و نزف الدم و حرارت معده و آشامیدن او، رافع مرض عشق است. و قدر شربتش یک عدس است. و نوعی از او مایل بزردی و بسیار براق نیست و از جملهء سموم است. (تحفهء حکیم مؤمن). و داود در تذکره گوید: لافرق بینه و بین البلور الا انه یذوب فی الماء و قد جرب منه النفع من الخفقان و حراره المعده و نزف الدم. و اذا سقی منه العاشق و هو لایعلم، سلا. و منه نوع یضرب الی الصفره قیل انه سمّ. و شربته الی قیراط - انتهی. و ابن البیطار گوید: (قال) ابوالعباس النباتی، هوالحجر المشهور بأفریقیه، یستسقی به اذا وضع فی الماء، کما قال صاحب فقه اللغه فی باب الحجاره. اخبرنی بعض اهل بسکره من اهل الزاب ان هذا الحجر عندهم معروف و هو حجر ابیض ینحل بالماء فینماع الی لون اللبن و یشرب للسلو. مجرب لذلک و ایضاً لامراض کثیره. و حکی لی بعض أهل مدینه تونس ممن کانت عنده معرفه بالحجاره ان هذا الحجر یوجد ایضاً بقرط جانه تونس و هو علی ضربین، منه ما یشبه البلور و منه دون ذلک. و هذا النوع قاتل - انتهی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر