حجر باه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ جَ رِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) حمدالله مستوفی گوید نوعی سنگ که حاملش را آرزوی به جماع کم نشود. (نزهه القلوب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر