«لغت نامه دهخدا»
[حَ جَ رِ شَفْ فا] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) حجر الشفاف. ابن البیطار در مفردات گوید: هو اسمٌ لحجرالقیشور و یذکر فی حرف القاف. رجوع بحجر القیشور شود(1). (1) - Poudre de pierre ponce.