«لغت نامه دهخدا»
[حَ جَ رِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) سنگ جراحت نیز خوانند، رفتن خون بازدارد. (نزهه القلوب حمدالله مستوفی). و این همان حجر اعرابی و حجر العاج است که بفارسی شکر سنگ گویند و بشیرازی سنگ رخم.