حجر عاجی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ جَ رِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) سنگ جراحت نیز خوانند، رفتن خون بازدارد. (نزهه القلوب حمدالله مستوفی). و این همان حجر اعرابی و حجر العاج است که بفارسی شکر سنگ گویند و بشیرازی سنگ رخم.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر