حجرگک

«لغت نامه دهخدا»

[حُ رَ گَ] (اِ مصغر) مصغر فارسی حجره. حجرهء کوچک. اطاق کوچک :
و آنگاه در این حصن ترا حجرگکی داد
آراسته و ساخته باندازه و درخور
بگشاد در این حجره ترا پنج در خوب
بنشسته تو چون شاه درو بر سر منظر
هرگه که ترا باید در حجرگک خویش
یک نعمت ازین حصن برون بر ز یکی در
فرمان بر و بنده ست ترا حجرگک تو
خواهی سوی بحرش بر و خواهی بسوی بر.
ناصرخسرو (دیوان چ تقوی ص159).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر