«لغت نامه دهخدا»
[حُ رَ گَ] (اِ مصغر) مصغر فارسی حجره. حجرهء کوچک. اطاق کوچک : و آنگاه در این حصن ترا حجرگکی داد آراسته و ساخته باندازه و درخور بگشاد در این حجره ترا پنج در خوب بنشسته تو چون شاه درو بر سر منظر هرگه که ترا باید در حجرگک خویش یک نعمت ازین حصن برون بر ز یکی در فرمان بر و بنده ست ترا حجرگک تو خواهی سوی بحرش بر و خواهی بسوی بر. ناصرخسرو (دیوان چ تقوی ص159).