«لغت نامه دهخدا»
[حَ جَ رِ مَوی ی] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) حجارهء مشویه. آهک زنده. کلس. جیر. نوره. ابن البیطار گوید: حجاره مشویه، هو الجیر، غیر المطفأ و هو الکلس -انتهی. و صاحب اختیارات بدیعی گوید کلس است(1). رجوع به کلس شود. (1) - La chaux vive.