«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (اِخ) اندلسی. عبدالله بن محمد بن علی بن عبیداللهبن سعیدبن محمد بن ذی النون حجری منسوب به حجر ذی رعین است. اصل او از طلیطله و خاندانش از امراء آن سامان بودند، و سپس از آن جا به حصن «قنجایر» که در سی میلی مریه است آمدند. ابن الابار در «تکمله» آرد: در 505 در قنجایر متولد شد و در ماه صفر 591 ه . ق. در سبته درگذشت. صاحب خطی نیکو بود و سندی عالی در روایت داشت و علما از اکناف برای استماع حدیث او می آمدند. رجوع به الحلل السندسیه ج2 صص35-36 شود.