«لغت نامه دهخدا»
[حُ زَ] (ع اِ) جای بستن ازار. جای شلواربند. معقدالازار. ازار بستنگاه از میان. و در اسب، آنجا از شکم وی را گویند که مقابل بستنگاه باشد. مؤخر الصفاق بالحقو: النبی آخذ بحجزه الله؛ ای بسبب منه (حدیث). ج، حُجَز. (منتهی الارب). || نیفهء شلوار. (منتهی الارب). نورد شلوار. جای بند زیر جامه میانهء نیفه. آنچه باز گردد از کنار ازار و شلوار. آنجا که واز گردانند از کنار ازار. || کنایت از فرج باشد. (ناظم الاطباء).