«لغت نامه دهخدا»
[حَ گُ] (نف مرکب) حاج. آنکه زیارت کعبه با شرائط وارده در شرع کند : گر بشنود کسی که تو پهلوی کعبه ای حج ناگزارده شود از کعبه باز پس.سعدی.