حجل

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (ع اِ) سپیدی. ج، احجال. (منتهی الارب). || بندی که بر پای نهند. پابرنجن. (منتهی الارب). بند. پای بند که بر پا می نهند. خلخال. (ناظم الاطباء). پاورنجن. حَجل. ج، حجول.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر