حجله نشین

«لغت نامه دهخدا»

[حَ / حِ لَ / لِ نِ] (نف مرکب) عروس. زنان محجبه : آن جوان از آنکه مبادا کافران از حال حجله نشینان سراپردهء عصمت... اطلاع یابند اندیشید و به کندوئی که در آن موضع بود در نهانخانه را مسدود گردانید. (حبیب السیر چ1 تهران ج3 جزو 4 ص324).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر