حجور

«لغت نامه دهخدا»

[حُ] (ع اِ) جِ حِجر. (ترجمان عادل بن علی). جِ حِجر، که اسب مادیان است. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر