«لغت نامه دهخدا»
[حَ / حُ] (اِخ) موضعی است به بلاد بنی سعدبن زیدبن مناه بن تمیم، پس عمان. فرزدق گوید: لوکنت تدری ما برمل مقید بقری عمان الی ذوات حجور. اگر بفتح خوانده شود ممکن است از فعول بمعنی فاعل باشد و اگر بضم خوانده شود جمع حجر است. (معجم البلدان).